Kunst en Cultuur
Kunst heeft iedereen nodig. Kunst is niet alleen van de kunstenaars, maar van de hele samenleving. En dus ook, vanzelfsprekend, van overheid en politiek. Tot voor kort vond ik dat die verhouding, tussen kunst en politiek, niet goed genoeg geregeld was.
Natuurlijk was de relatie tussen kunst en bestuur niet slecht, veel buitenlandse kunstenaars zijn jaloers op de manier waarop wij de kunsten steunen, want er is veel vrijheid. Echter de invloed die de politiek op het financieringssysteem kon uitoefenen was te beperkt.
Dat is niet goed voor de politiek, maar ook niet voor de kunstensector. Beiden raakten van elkaar vervreemd en keerden zich van elkaar af. Daarom vind ik dat het debat over kunst terug moet in de politieke arena. De overheid is immers onpartijdig, maar niet neutraal.
Ik pleit daarbij niet voor staatskunst, maar in het subsidiëringssysteem moeten keuzes worden gemaakt. En die horen in bepaalde mate aan de politiek, de vertegenwoordigers van het volk. Politiek gaat over beleid, deskundigen bepalen het oordeel.
Als ik mij bepaal tot het kunstbeleid van Amsterdam, dan is het toch niet vreemd om van de kunst in deze stad te vragen dat ze zich zinvol verhoudt tot de stad? Dat ze een bijdrage levert aan het leven in Amsterdam? En dat ze dus ook een beeld geeft van de diversiteit van de stad, van de enorme verandering die de bevolkingssamenstelling heeft ondergaan?
Dat is niet alleen een opgave voor de kunst, maar zeker ook voor het bestuur. Mij gaat het om verbinden. Kunst moet bruggen slaan tussen Amsterdammers. Vanuit die gedachte heb ik de hoofdlijnen kunst en cultuur 2009-2012 en het kunstenplan ontwikkeld.
Wij hebben daarin vier ambities genoemd: Talentontwikkeling, Laboratorium, Wereldklasse en Prachtstad. Bij verdeling van het geld is een grotere rol weggelegd voor de gemeenteraad en zal een gedeelte van het beoordelingswerk door de kunstraad worden overgenomen door kunstschouwen.
-
· Wereldklasse is het mooiste en beste wat Amsterdam biedt. Grote instellingen die internationale erkenning genieten als het Concertgebouworkest, de Toneelgroep Amsterdam, Het Nationale Ballet, het stedelijk museum, enzovoort. Wereldberoemd, maar ook kwetsbaar.
-
· Prachtstad betekent het stimuleren van kunst waar het ontstaat. Om die reden is er geld voor Podium Mozaïek in Bos en Lommer, voor Krater en ZO! in Zuidoost, voor het Over ’t IJ festival in Noord, voor Studio West in Osdorp, voor MC in Westerpark, voor Marmoucha en aan Cultuurlab.
-
· Laboratorium stimuleert instellingen die de grenzen van hun discipline opzoeken die wegbereiders zijn voor nieuwe ontwikkelingen in kunst en cultuur. Denk aan originele projecten als Waag Society, Smart Project Space, Mediamatic en het handtheater.
-
· Talentontwikkeling is de belangrijkste van de vier ambities. Voor jonge mensen zijn kunst en cultuur geen luxegoederen, maar een primaire behoefte. Het ontwikkelt ze, draagt bij aan zelfontplooiing en zelfbewustzijn en verkleint daardoor de tweedeling in de stad. NedPho Go!, Aslan, HW, 5 O’Clock Class Zuidoost en Cinekid zijn initiatieven de stad graag ondersteunt, omdat het leven van kinderen in een grote stad als Amsterdam enorm verrijkt wordt.
